جانڑ بجھ کے مڑا ہارنا دیخ کہن
دشمنڑاں تُو مڑا حوصلہ دیخ کہن

پیار کرنئی تے کر، میں نہ ڈکتا ورے
کرنا پیسی ای سجڑاں وفا دیخ کہن

چھوڑ ہکداں نہ تُک میں خفا ہو کے بی
میں تڑے تا ای کرداں گلہ دیخ کہن

راس آندی نیں مک، آزامایا اے مُچ
 فر بی چھوڑی نیں کرنی وفا دیخ کہن

میں تقاضے توکل دے پہلیا تے نہ
کر کے کم فر میں کرداں دعا دیخ کہن

تُد بنڑائن ذمہ دار آستے جہڑے
ظلم کردن اوئی یا خدا دیخ کہن

ہے ترسڑاں ترسڑاں ترسڑاں اِتھا 
اے اْے انسان دا مرتبہ دیخ کہن

آں تے بندے تڑے پاویں جیجے بی آں 
ہک نظر تُو اِدھر بی ذرا دیخ کہن

ہے توکل ای معراج ایمان دی
اولیاء دیخ کہن، انبیاء دیخ کہن

روح اسلام دی تُد سمجھڑیں اے تے
چا کے تاریخ پڑھ کربلا دیخ کہن

لوک بستی دے سڑدن تڑے نال اِتھا 
چھوڑ راجاؔ کوئی اْور جا دیخ کہن

امجد علی راجاؔ