(بحرِ طویل بچ ایک غزل)

ہر کدے آؤ پہراؤ، تے کرو بابِ ہزارہ دا نظارہ، تے اگا دل ذرا تھمسو کہ ہے قدرت دے مناظر دا اے شہکار، مڑا دیس ہزارہ
آندیاں نال ای لوکاٹ تے امرود دے خوشبو، تے ذرا مالٹے تاڑو، تے اگا ساگ تے فصلاں، کُھلے ڈہوگے، کرو دیدار مڑا دیس ہزارہ

ساری دنیا تا اے مشہور ہزارے دی ثقافت بی تے مہمان نوازی دی روایت، بی تے عزتاں دی حفاظت دی ضمانت، تے دیانت تے سخاوت
صرف اتنا ای نی ہاں لوک وفا دار تے غمخوار، اسی صاحبِ کردار، تے یاراں دے اسی یار، تے دشمنڑ جوگے تلوار مڑا دیس ہزارہ

غیر مسلم دے مقاماتِ عبادات، تے ولیاں تے شہیداں دی زیارات، تے رنجیت دا تِمثال، اشوکا دی عبارات جے تاریخی مقامات
اس دی تاریخ تے صدیاں تو اے قائم، کئی سلطان تے سردار اتھا کر گئے یلغار کئی وار اساں چا کے سٹے بار، مڑا دیس ہزارہ

شوگراں، نتھیا گلی، وادیِ کاغان تے ناران اے تسکین دا سامان، اتھا شملہ پہاڑی دی اُچی شان، تے موسیٰ دا مصلہ کرے حیران
خانپور ڈیم تے جی کوٹ دی ابشار، تے تربیلہ جو ڈیماں دا اے سردار، تے دریائے سرن، سندھ، ہرو، جہلم و کنہار مڑا دیس ہزارہ 

سنگِ مرمر بی گرینائٹ و جپسم، اُچے ٹہاکے جنہاں بچ قیمتی پتھر، اتھا یعقوت، زمرد، تے اے پکھراج گلابی جہڑا دنیا تا کُرے نی
ہور کے کے میں دساں، تازہ ہوا، قدرتی جھیلاں، ہرے جنگل، سُکے میوے، مٹھے چشمے، ہے مڑے رب دی اُچی شان دا اظہار مڑا دیس ہزارہ

شاعر: امجد علی راجاؔ