لوک ج٘ڑے ریندن سپاں دے سنگاں نال
مردن آخر او زہریلے ڈنگاں نال

میں مندا آساں تے تاں مک چھوڑ گیا
ہونڑ او کْلا رئیندے آپڑے چنگاں نال

مقتل بچ آنڑاں کولو میں ڈریا نہ
ظالم! دیخ میں ٹُر کے آیاں ٹنگاں نال

آنڑاں لگیئے یار جدوں دا کوٹھے تا
خاص محبت ہوگئی اے پرسنگاں نال

کوکا، چھاپ، پراندہ، بِندی سوہنڑے سئی
دنیا تا کج بی نیں لگدا بنگاں نال

نظرِ کرم اے خاص انہاں تا مالک دی
چْیٹاں نہ کہن دنیا عشق ملنگاں نال

رنگ برنگے لوک تے قوماں، جی صدقے
گلدستہ بی سوہنڑاں لگدے رنگاں نال

تنگ نہ ہوندا کر، اے رب دی رحمت اے
ٹلدیاں ہین بلاواں بُڈیاں کھنگاں نال

بُت انسان دا پانویں قیدی بنڑ جلدے
دل تسخیر نیں ہوندے راجاؔ جنگاں نال

امجد علی راجاؔ