تاہ دے دے کے پہور چھڑی تلواری مُچھ 
تھُکاں دے ٹہا چڑھ گئی اے بے چاری مُچھ

طاقت نال تکبر بی تے شامل اے
آکڑ کے تے رہسی فر سرکاری مُچھ

نَک اُچا رخڑاں دا خالی مسئلہ نیں
اسدی قوم دی اے ہک ہور بیماری مُچھ

اساں جوگے اے تے سعودی چہنڈا اے
نیویں نی ہو ہکدی اے گندھاری مُچھ

اُنہی بی دا فرق کدے نی آ ہکدا
فیتے نال اے ناپی دی پٹواری مُچھ

ہر اک مُچھ کو ریزر دے کے رخدی اے 
ہیک اساں دے ملخا دی سالاری مچھ

شان و شوکت، دہشت، رعب تے مِسکینی 
کیجی کیجی کردی اے فنکاری مچھ

حسن تُڑے دا ہے دربان بی سُرمے دا
دیخ مڑی اے اصلی چوکیداری مُچھ

جس ویلے تک اِس کو ریزر نی لگدا
اس ویلے تک رہسی یار کنواری مُچھ

سِر نی پٹڑاں دیندے ویکس، تھریڈنگ، اُف
کُڑیاں دے ٹہا چڑھ گئی اے بےچاری مُچھ

سُوتر سُوتر ہیک برابر، کہٹ نہ بَدھ
سوہنڑی، ٹِکی مِٹی دی زرداری مُچھ

کسی گل دا بی نی رعب زنانی تا
لگدے رخڑاں پیسی ہونڑ گندھاری مُچھ

چابی پہردا رہیواں سَٹ کے سارے کم
ریزر پھیر او راجاؔ نی مُک کاری مُچھ

شاعر: امجد علی راجاؔ